Benefietfeest 19 oktober

Door Aniek Draaisma

Woensdag 19 oktober jl. bleek bij ’t ontwaken een dag met tegenstrijdige gevoelens. Blije gevoelens, aangezien Spontaan die avond weer eens één van haar nimmer tegenvallende knalfuifen zou
neerzetten. Nerveuze gevoelens, aangezien ik voor het eerst als gast de ACU zou betreden in plaats
van in de rol van stagemanager en medeorganisator, die ik met veel moeite na drie jaar en een stuk
of tien feesten naast me neer had gelegd. En gezien ik een tikkie control-freakish uit de hoek kan
komen, was ik me sterk bewust van de uitdaging-van-de-week: Niet. Mee. Bemoeien.

En dat bleek geen enkele moeite te kosten. Niet per sé omdat mijn dwangneuroses als sneeuw voor
de zon verdwenen, maar dankzij het meer dan goede werk van de feestcommissie liep alles echt
op rolletjes. Iedereen was op tijd, er was eten en bier voor de bands, genoeg wisselgeld, banners,
posters, Bollywoodfilm-projecties, turflijsten, stempels met hartjes en sterretjes; wat wil je nog
meer?

Nou, een mooi, concreet en betrouwbaar goed doel waar het opgehaalde geld linea recta naar toe
gestort kan worden. Dat bleek geen probleem: een enthousiaste afgevaardigde van Friends of REEDS
vertelde het publiek dat zij bezig zijn met de bouw van een keuken van een kindertehuis in India, dat
ons geld goed kan gebruiken. Gelukkig was het lekker druk, dus we kunnen ze binnenkort met een
goed gevoel een flink bedrag overhandigen!

Maar potverdeurie hé, dan nog de bands! Onze vrienden van Tiny Love, die in een andere formatie
al eerder het benefietfeest-podium betraden, opende de avond fijn en ontspannen met hun brede
scala aan genres en relaxte uitstraling. Dat het hun eerste optreden met deze band was, was nergens
aan te zien en horen. Winning, om in de stijl van hun eigen Charlie Sheen-song te blijven.

Ten tweede Granny’s Gun Collection! Na een moeizame start vanwege een technisch probleempje
met de mic van de drummer (Niet. Mee. Bemoeien.) bleek hij ook nog de leadzanger te zijn, en
daar wil ik even een momentje stilte voor.
Dank u. Ik kan het niet zo goed
omschrijven, behalve dat ik en vele anderen om mij heen nogal geïntrigeerd waren door deze vrij
jonge jongen met een enorm aparte stijl en geluid. De rest van de band was ook leuk, echt waar,
maar ik raad je sterk aan eens te gaan kijken bij een optreden van ze, dan snap je wat ik bedoel.
Onwijs de moeite waard, als je het mij vraagt.

En dan uiteraard nog de DJ’s El Maria & Chillum (Tropique / Utreg Massive), die ons voor, tussen
en na de bands aan het calorie-verbranden kregen. Op hun kunsten werd er nog tot in de late
uurtjes met veel enthousiasme gedanst. Zij ook, enorm bedankt en misschien tot de volgende keer?
Allemaal? Ja, natuurlijk.

http://www.spontaanutrecht.nl
http://www.myspace.com/grannysguncollection

http://www.friendsofreeds.nl